Nauka jest naszą pracą i pasją. Planujemy eksperymenty, wykonujemy badania, prowadzimy analizy i piszemy publikacje. Czemu o tym nie opowiedzieć innym? Możemy w ten sposób pokazać, dlaczego nasza praca jest nie tylko interesująca, ale i ważna. To naprawdę przyniesie nam korzyści.

Strona internetowa to wirtualna wizytówka: mówi o swym właścicielu to, co uznaje on za najważniejsze dla autoprezentacji. Nie zastępuje publikacji i blogów, nie konkuruje z udziałem w konferencjach i wypowiedziami na Facebooku, nie jest ekwiwalentem zaangażowania w imprezy popularyzujące naukę. Zadaniem strony jest po prostu przedstawianie instytucji.

Czy i dlaczego popularyzować matematykę? Dla kogo i jak? Celem tego tekstu jest przedstawienie uwag związanych z odpowiedziami na te pytania.

W słowach Alberta Einsteina: „Uczony jest człowiekiem, który wie o rzeczach nieznanych innym i nie ma pojęcia o tym co znają wszyscy" odnajdujemy znany wszystkim stereotyp naukowca pracującego od rana do nocy w zakurzonym laboratorium, który mówi o swojej pracy językiem zupełnie niezrozumiałym i ma problemy z komunikowaniem się. Tymczasem współcześnie, my naukowcy, musimy wyjść z laboratorium, porzucić pieczołowicie wyuczony przez lata studiów żargon naukowy i… przemówić.

Tytuł artykułu związany jest ze słowami prof. Andrzeja Czyżniewskiego, którego zespół z Politechniki Gdańskiej opracował tzw. Cyber-oko – zwycięzcę plebiscytu na „Polski Wynalazek 2013 roku": „Jeśli wynalazku nie pokaże się w mediach, to trudno jest wzbudzić zainteresowanie nim. To jest więc najlepsza droga do tego, by wynalazki nie pozostawały w szufladach naukowców".

Digital storefront, guerilla, buzz, evangelist marketing, grassroots, mobile tagging – współczesne pojęcia, techniki i narzędzia marketingowe można mnożyć, a ich ilość przyprawia o ból głowy nawet najbardziej zorientowanego w temacie marketingowca. A cóż z niewiarygodnie rozbudowanym arsenałem reklamowym może począć laik-naukowiec, obarczony dość skomplikowanym „produktem"?

Celem tego tekstu jest zwrócenie uwagi na fakt dość oczywisty, choć często niedostrzegalny – komunikacja naukowa podlega rozmaitym wpływom. Jeżeli kieruje się ona na zewnątrz świata nauki, wówczas czerpie i realizuje się w ramach fenomenu, nazywanego kulturą masową, popkulturą i/lub kulturą konsumpcyjną.

Dlatego że nauka, a dokładniej fizyka, to (poza rodziną) najlepsze, co przydarzyło się w moim życiu. Dostarcza mi ona wielu wspaniałych emocji i daje poczucie radości ze zrozumienia czegoś ciekawego, co jest zdecydowanie przyjemniejsze od seksu (zawsze tak było, nie tylko teraz, kiedy przybyło mi lat).